شب و هوس در انتظار خوابم و صد افسوس خوابم به چشم باز نميآيد اندوهگين و غمزده مي گويم شايد ز روي ناز نمي آيد چون سايه گشته خواب و نمي افتد در دامهاي روشن چشمانم مي خواند آن نهفته نامعلوم در ضربه هاي نبض پريشانم مغروق اين جواني معصوم مغروق لحظه هاي فراموشي مغروق اين سلام نوازشبار در بوسه و نگاه و همآغ...

گهواره ی خالی عمری ست تا از جان و دل ، ای جان و دل می خوانمت  تو نیز خواهان منی ، می دانمت ، می دانمت  گفتی اگر دانی مرا ایی و بستانی مرا  ای هیچکاه نکجا ! گو کی ، کجا بستانمت  آواز خاموشی ، از آن در پرده ی گوشی نهان  بی منت گوش و دهان در جان جان می خوانمت منشین خمش ای جانخوش این سکنی ها را بکش  گر ...